Γάτες: οι επικυρίαρχοι του σύμπαντος ολόκληρου!

   Στο προηγούμενο είχαμε αναφερθεί στο ενδεχόμενο οι γάτες να αποκτούσαν νοημοσύνη και λοιπές ανθρωπομορφικές ιδιότητες, κάτι που φαίνεται να είναι μάλλον απίθανο αυτή τη στιγμή, κάναμε όμως μια παραδοχή έστω ότι αποκτούν και καταλήξαμε στο συνοπτικό συμπέρασμα ότι θα μας καθιστούσαν το δεύτερο τη τάξη είδος του πλανήτη.

     

   Βεβαίως, παρά το ότι θα έχουν εξελιχθεί σε δίποδα νοήμονα όντα σε μια βιολογική πραγματικότητα αρκετά διαφορετική από την τωρινή τους, δεν σημαίνει ότι θα απεμπολίσουν όλες τους τις αρχέγονες καταβολές, όπως ορισμένες χαρακτηριστικές τους κινήσεις, ήχους και εκφράσεις. Αντιθέτως, θα ενσωματωθούν μέσα στον συμπεριφορικό τους κώδικα είτε ως απολύτως ατταβιστικά χαρακτηριστικά, είτε ως στοιχεία ένδειξης κοινωνικής ευγένειας, ή απλά ως ενστικτώδεις εκφράσεις και συμπεριφορές! Έτσι, το αργό, μακρόσυρτο κλείσιμο των ματιών θα παραμείνει ως μια ένδειξη εμπιστοσύνης, είτε τυπική ή μπορεί ακόμα και ουσιαστική, οι απαλές χαριτόβρυτες κουτουλίτσες θα γίνουν κάτι αντίστοιχο με τη χειραψία ή το σταυρωτό φιλί στα μάγουλα που ανταλλάσσουμε εμείς τα χούμανς, ενώ το «ζύμωμα» μπορεί να παραμείνει ως μια ενστικτώδης χειρονομία ευχαρίστησης και ικανοποίησης, ή ενδεχομένως να εξελιχθεί και σε τυπική χειρονομία εκδήλωσης ικανοποίησης η οποία θα πρέπει να γίνεται μετά από διαπραγματεύσεις για λόγους τήρησης τυπικού πρωτόκολλου και ως ένδειξη αστικής ευγένειας. Τέλος, το «γεκ-γεκ-γεκ» ίσως να παραμείνει ως ένα καθαυτό ατταβιστικό συμπεριφορικό στοιχείο. Μπορεί όταν είναι στα μεγάλα τους κέφια να περιδυνίζονται σα δερβίσηδες κρατώντας το βλέμμα στηλωμένο σε κάποιο σταθερό σημείο κάνοντας «γεκ-γεκ-γεκ» με αυτή τη χαρακτηριστική γκριμάτσα του στόματος, σε ένα grotesque χαμόγελο, οι κυνόδοντες έξω! Ακριβώς όπως έκαναν κάποτε οι απώτεροι τους πρόγονοι!
 
  Για να επιστρέψουμε λοιπόν στο αφήγημα μας, έλεγα ότι είναι πολύ πιθανό οι νοήμονες γάτες να μας υποσκελίσουν. Ακολούθως, με το γνωστό πάθος και ενεργητικότητα που γνωρίζουμε οι γατόφιλοι ότι αρχικά επιδεικνύουν με ότι καταπιάνονται, είναι απόλυτα βέβαιο ότι εφόσον εδραίωναν την κυριαρχία τους στον πλανήτη μας τότε εύλογα θα κυριαρχούσαν στο ηλιακό μας σύστημα, κάτι που ήδη έχουμε κάνει βέβαια και εμείς, κυρίως απουσία έτερης διάνοιας, αλλά οι γάτες θα το έκαναν με σαφώς ενεργητικότερο τρόπο αξιοποιώντας την απεριόριστη τους φρενήρη ενεργητικότητα και την νεοαποκτηθείσα τους γνώση που θα έδινε άλλα εφόδια και άλλο σκοπό στη γνωστή τους πανουργία και χειριστικότητα. Θα δημιουργούσαν λοιπόν μια οικουμενική αυτοκρατορία εκτεινόμενη στους οκτώ πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και φυσικά στους δορυφόρους τους, σε όλα τα transneptunian objects, συμπεριλαμβανομένων Πλούτωνα και Χάροντα, και φυσικά στη ζώνη των αστεροειδών˙ στην Δήμητρα [Ceres] μαζί με όλους τους υπόλοιπους αστεροειδείς, ενδεχομένως μη παραλείποντας να ιδρύσουν και μια βάση στον «Planet X (ή Nine)» τον οποίο εμείς τα χούμανς γυρεύουμε να βρούμε εδώ και δεκαετίες αφού εικάζουμε μεν τη βεβαιότητα της ύπαρξής του βάσει των στρεβλώσεων που θεωρούμε ότι επιφέρει στις τροχιές των εξώτερων γνωστών πλανητών, αλλά όμως δυστυχώς δεν τον βρίσκουμε. Οι γάτες όμως, ως γάτες που είναι, όχι μόνο θα εντοπίσουν πού είναι ο πλανήτης αυτός αλλά θα πάνε κιόλας εκεί και μάλιστα σε χρόνο dt (ή το πιθανότερο να στείλουν χούμανς αντ’αυτών, που να τρέχουν εκείνες τώρα…) και θα ιδρύσουν μια βάση στο απομακρυσμένο αυτό σημείο του ηλιακού μας συστήματος επισφραγίζοντας με αυτό τον τρόπο την απόλυτη και ουσιαστική τους κυριαρχία σε ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα. Αυτό, ωστόσο, δεν θα ήταν παρά μόνο η αρχή… Το πρελούδιο, να πούμε!  Έχοντας γίνει οι κυρίαρχοι του ηλιακού μας συστήματος, με λίγη ακόμα προσπάθεια θα μπορούσαν να γίνουν οι κυρίαρχοι του γαλαξία μας – και πόσο πολύ θα τους άρεσε η ονομασία ‘milky way’ που του δίνουμε! Στο τέλος, γιατί όχι, οι κυρίαρχοι του Σύμπαντος και της πλάσης ολόκληρης!
  
  Θα νόμιζε κανείς πως εδώ κάπου τελειώνει το αφήγημα μου, αφού δείχνει να ολοκληρώνεται η συγκλονιστική εποποιΐα των γατών που θα τις καταστούσε κυβερνήτες της Οικουμένης μαζί με τα χούμαν τους, τα οποία πλέον θα έχουμε πάρει ένα ρόλο κάτι μεταξύ μπάτλερ και σύμβουλου˙ με έμφαση φυσικά στην ιδιότητα του μπάτλερ αφού είναι ζήτημα αν οι γάτες θα ελάμβαναν υπόψη τους μια από τις εκατό γνωμοδοτήσεις μας και αυτή μάλλον κατά λάθος… θα τις έβρισκαν, άλλωστε, πεζές και μάλλον βλακώδεις! Και κάπου εδώ το αφήγημα μου θα τελείωνε αφήνοντας τες να βουρλίζονται στον κυκεώνα με τα ατέρμονα και πολύπλοκα ζητήματα που θα προκύπταν ολοένα, έχοντας μπει για τα καλά στο μαγκανοπήγαδο που αναπόφευκτα θα δημιουργούσε η διοίκηση του Σύμπαντος…
 
  Δεν τελειώνει εδώ όμως το λαμπρό αυτό αφήγημα, η μάλλον δεν συνεχίζεται όπως μπορεί να νομίζετε ορισμένοι˙ μάλλον όσοι δεν γνωρίζετε πως κάνουν οι γάτες. Αν λοιπόν δεν γνωρίζετε θα σας το πω εγώ!
  Οι γάτες, εκτός από φρενήρεις στη δραστηριότητά τους είναι και αψίκορες, με αποτέλεσμα πολύ γρήγορα να αδιαφορούσαν για τη συντήρηση και την διαιώνιση της κοσμοκρατορίας τους, πολλώ δε μάλλον για όλο εκείνο το ατέρμονο πρωτόκολλο τήρησης τύπων και τυπικών και όλη εκείνη την ατζέντα που αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι θα συνεπάγονταν η συνεχής και αέναη διαχείριση των καθημερινών ζητημάτων της αχανούς τους κοσμοκρατορίας που θα συμπεριελάμβανε το Σύμπαν ολόκληρο. Αλήθεια τώρα, πόσο πιθανό το βρίσκετε μια γάτα να κάθεται και να ασχολείται με αυτά τα θέματα εις το διηνεκές? …χλωμό θα έλεγα… Αν τολμάτε διαψεύστε με!
 
  Να, λοιπόν, τι θα έκαναν κατά πάσα βεβαιότητα: θα εντόπιζαν τέσσερις – πέντε πλανήτες σε όλο το σύμπαν, τους πιο κατάλληλους για αυτές˙ εκείνους με το ηπιότερο κλίμα, χωρίς κρύο το χειμώνα και με τα πιο μακρόσυρτα σούρουπα και δειλινά, ενώ ταυτόχρονα να διαθέτουν τα πιο νόστιμα ψάρια και τα πιο χαζά πουλιά. Πλανήτες δίχως καθόλου κυνίδες. Θα τους έβρισκαν σίγουρα ακριβώς όπως τους ήθελαν, αφού μέσα στο άπειρο του Σύμπαντος τα πάντα είναι πιθανά, έστω και αν η επέλευση μιας συγκεκριμένης πιθανότητας τείνει στο μηδέν, αλλά σε όλο αυτό το χάος και την απεραντοσύνη ακόμα και το περιθώριο του ‘μηδέν’, αν και σπανιότατο, φτάνει να είναι και αυτό επαρκώς πιθανό και επελεύσιμο. Θα πήγαιναν λοιπόν εκεί και θα άραζαν, επιφορτίζοντας εμάς τα χούμανς με τη διαχείριση της κοσμοκρατορίας τους, αφού θα αναγνώριζαν πως είμαστε μεθοδικότεροι και άρα αποτελεσματικότεροι σε τέτοιου είδους περιστάσεις είτε λόγω φλεγματικότητας είτε λόγω απληστίας˙ μάλλον το δεύτερο κυρίως. Φυσικά, θα έστελναν κατά καιρούς τις γηραιότερες και σοφότερες γάτες και γάτους για να κάνουν ενδελεχή έλεγχο των βιβλίων, των αρχείων και γενικά των πάντων. Ίσως κανείς να νομίζει ότι οι γέρικες γάτες που θα εμφανίζονταν στη χάση και στη φέξη για να κάνουν τον έλεγχο θα γίνονταν εύκολα θύματα σε περίπτωση που ένα - ή κάποια - χούμανς θα ήθελαν να μαγειρέψουν τα κιτάπια ώστε να παρουσιάσουν μια εικόνα διαφορετική από την πραγματική. Είναι όμως έτσι? Φυσικά και όχι! Οι γάτες δεν λέγονται γάτες για το τίποτα. Εκτός από την αυξημένη τους νόηση, αντίληψη και ευφυία - έχοντας πλέον μια νοημοσύνη ισάξια των χούμανς, μη δε και ακόμα υψηλότερη και η πονηριά με την καπατσοσύνη τους είναι υπέρτερες από των χούμανς, αυτές κατά πολύ μάλιστα, ακόμα και στις μέρες μας. Έτσι, μια ανεπαίσθητη έκφραση του ανθρώπινου προσώπου, ένας αριθμός ή ένα στοιχείο που κάπως δεν κολλάει ή οποιοδήποτε άλλο hint, ενδεχομένως μη ανιχνεύσιμο καν από εμάς, θα οδηγούσε τους γέρικους γάτους-ελεγκτές στην ανακάλυψη της δολοπλοκίας toot sweet και τότε αλίμονο στα χούμανς υπεύθυνα. Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση τους...
 
  Έχοντας λοιπόν περιγράψει τον θαυμαστό τρόπο με τον οποίο θα μας περνούσαν τη διαχείριση της κοσμοκρατορίας τους – η οποία, όπως είπαμε, θα περιλάμβανε το σύμπαν ολόκληρο – και έχοντας εξηγήσει ότι οι ίδιες θα επέλεγαν τους τέσσερις ή πέντε πιο κατάλληλους πλανήτες για αυτές στο σύμπαν, ήρθε η ώρα να σας μπάσω στη γατίσια κοινωνία.
  Θα έχετε αναρωτηθεί, ενδεχομένως, πώς θα μπορούσε να είναι μια κοινωνία που θα είχε διαμορφωθεί όχι από ανθρώπους αλλά από νοήμονες και ομιλούσες δίποδες γάτες με αντίχειρες, δεν είναι έτσι? Ακόμα και αν δεν το έχετε, ίσως θα ήταν ενδιαφέρον να το γνωρίζατε καθώς πάντα πίστευα ότι από μια τέτοια κοινωνία θα είχαμε πολλά να διδαχθούμε. Βλέπετε, τα πάντα έχουν να κάνουν με τη διαφορετική ιδιοσυγκρασία και χαρακτηριστικά που έχουν οι γάτες συγκριτικά με τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι είμαστε άπληστα αγελαία όντα, και ως αγελαία όντα παιδεύουμε το κεφάλι μας με το υπέρτατο ‘A’ male’ που δεν είναι άλλο από το Θεό˙ τη βούλησή του, το θέλημά του και τις επιθυμίες του, όπως παλεύουμε να τα αντιληφθούμε, να τα τηρούμε και να τα εκπληρώσουμε. Επίσης, ως απευθείας απόγονοι πρώϊμων τροφοσυλλεκτών, επιδιώκουμε – πολλές φορές παραλογιζόμενοι και υπερβάλλοντας – να έχουμε στην κατοχή μας όλο και περισσότερα, ακόμα και αν ξεκάθαρα δεν μας χρειάζονται. Περισσότερα χρήματα, περισσότερα ρούχα, δύο εξοχικά, τρόφιμα να σαπίζουν στο ψυγείο. Πολλές φορές πατώντας το κεφάλι του διπλανού μας στην προσπάθεια μας να αποκτήσουμε όλα αυτά που τόσο δεν μας χρειάζονται...
 
  Είμαστε εμμονικά και άπληστα όντα…
 
  Οι γάτες όμως είναι διαφορετικές. 

  Στα επόμενα ας πάμε να δούμε πώς, αναλύοντας διαφορετικές πτυχές της κοινωνίας τους, της καθημερινής τους ζωής και της κουλτούρας τους