Χαλάνδρι - Σύνταγμα - Νέος Κόσμος

    Τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου. Κατ' επέκταση, λέγοντας «Χριστούγεννα» εννοούμε το σύνολο των εορτασμών από τις 24 Δεκεμβρίου μέχρι και τα Θεοφάνια ή ακόμα και του Αη Γιαννιού. Τα Χριστούγεννα δεν ήταν πάντοτε όπως σήμερα. Αντιθέτως, κάποτε ήταν πολύ διαφορετικά. Ξεκίνησαν να εορτάζονται με την επικράτηση και διάδοση του Χριστιανισμού, τον 4 ο μ.Χ. αιώνα. Η 25 η Δεκεμβρίου δεν θεσπίστηκε τυχαία ως επέτειος της γέννησης του Χριστού αφού ακολουθεί την παρέλευση του χειμερινού ηλιοστάσιου από όπου οι μέρες πιάνουν να μεγαλώνουν. Στον καθορισμό της 25ης Δεκεμβρίου ως ημερομηνίας του εορτασμού τους είναι απολύτως βέβαιο πως συντέλεσαν οι αρχαίες «παγανιστικές» γιορτές, όπως η μεγάλη τότε γιορτή του "ανίκητου" θεού Ήλιου ( Dies Natalis Solis Invicti ) αλλά και ο εορτασμός των γενεθλίων του Μίθρα που ήταν διαδεδομένα σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και ειδικά στη Ρώμη. Για αυτό και ο Χριστιανισμός, θεσπίζοντας τη συγκεκριμένη ημερομη...

      Tην προηγούμενη φορά σας παράθεσα την άποψη μου σχετικά με το πως οι άνθρωποι ανακατεύονται μεταξύ τους και έτσι δημιουργείται κάτι νέο και μεγαλύτερο μέσα από τη συνύπαρξη και τη διάδραση, ακόμα και όταν γίνεται κατά τρόπο τραυματικό. Σε αυτό μου το post, για να συνεχίσω για λίγο αυτό με τα εδέσματα, θα μπω στο ψητό!     Σας πάω λοιπόν κατευθείαν σε μια άλλη εκδοχή της συζήτησης περί Μικράς Ασίας. Έχει να κάνει με αυτή την αβασάνιστη ανακρίβεια που κρύβει η ατάκα που έχω ακούσει πολλές φορές ότι «τουρκέψαμε» ή ότι «400 χρόνια σκλαβιάς μας επηρέασαν αρνητικά», οι οποίες είναι δύο φράσεις που μπορώ να πω ότι ενοχλούμαι όταν τις ακούω, κυρίως επειδή δεν αποτελούν παρά μια εντελώς επιδερμική θεώρηση της ιστορίας.   Ας τα πάρω όμως με τη σειρά: Ναι, η επιρροή των Οθωμανών στη Μικρά Ασία αλλά και στη χερσόνησο του Αίμου πράγματι οδήγησε σε πολιτισμική υποβάθμιση αφού από νωρίς οι νεοφερμένοι κατακτητές, όντες υποδεέστεροι πολιτισμικά καταρχάς, μιμούνταν, ...

     Όπως θα έχετε αντιληφθεί έως τώρα όσοι από εσάς αγαπητοί μου αναγνώστες έχετε φτάσει μαζί μου μέχρι εδώ, προσπαθώ να είμαι ένας αντικειμενικός και σκεπτόμενος άνθρωπος. Όπως δεν θέλω να καταπίνω αμάσητες τις αποφάσεις άλλων οι οποίες καθορίζουν τις συνθήκες της δικής μου ζωής έτσι δεν θέλω να παίρνω ως granted στερεοτυπικά που αφορούν σε παρελθοντικές – σε ιστορικές – περιστάσεις. Μπορεί να βρίσκετε τις σκέψεις μου στρεβλές ή εσφαλμένες. Εγώ πάντως δεν κάνω άλλο σε αυτό το blog που έχω ανοίξει παρά να σας δείχνω το πιο καλό μου σημάδι, όπως έχω δεσμευτεί από την αρχή αυτής μου της αφήγησης.   Καθώς μου αρέσει να τρώω – το απολαμβάνω το φαγητό μου! – έχω κάνει σκέψεις και πάνω σε αυτό που έρχεται κάθε μέρα στο πιάτο μου, το οποίο, βέβαια, τη στιγμή που έρχεται ζεστό - ζεστό στο πιάτο μου το εκλαμβάνω αβασάνιστα ως δεδομένο και το μόνο που με ενδιαφέρει εκείνη τη στιγμή είναι να το καταναλώσω. Οι σκέψεις μου για αυτό – και το φιλοσοφείν, αν θέλετε – δεν προκύπτει ...