Posts

Showing posts from June, 2025

Οι γάτες του πευκώνα

     Είναι στη γειτονιά μου ένας μικρός υπαίθριος χώρος, μια αλάνα που ουσιαστικά αποτελεί επέκταση του πεζοδρόμιου από το δρόμο έως την παλιά τσιμεντένια μάντρα ενός σχολείου με σκουριασμένα κάγκελα, μια λωρίδα από χώμα κάπου τεσσάρων μέτρων η οποία εκτείνεται κατά μήκος του δρόμου για μια απόσταση εκατό ίσως μέτρων. Πριν από πολλά χρόνια κάποιος, ο Δήμος ενδεχομένως ή ίσως κάποια από τις τάξεις του σχολείου, φύτευσε εκεί πεύκα, τα οποία τώρα έχουν μεγαλώσει και έχει δημιουργηθεί έτσι ένας μικρός πευκώνας όπου συμβιώνουν σε μια παραδόξως γαλήνια συνύπαρξη περιστέρια και γατούλες.     Ε, οι γάτες του πευκώνα είναι φίλες μου!   Δύο, ειδικά, είναι πολύ καλές μου φίλες και χαίρονται πολύ όταν με βλέπουν! Με υποδέχονται με την ουρά ανασηκωμένη στη γνωστή ένδειξη χαράς και έντονου ενδιαφέροντος καθώς με πλησιάζουν και τρίβονται μετά στα μπατζάκια μου όλο χάρη και όλο νάζι ενώ εγώ τις χαϊδεύω και τους βάζω φαγητό!     Η μία είναι ένα μαυρόγατο και η άλ...

Για την Ημέρα του Πατέρα

   Αύριο 15/6/25 είναι η ημέρα του Πατέρα. Τρίχες κατσαρές τα θεωρώ αυτά και έτσι ποτέ δεν σου έχω πάρει ένα δώρο εκείνη την ημέρα, ακόμα ίσως και ποτέ να μη σου έχω ευχηθεί χρόνια πολλά.      Με την ευκαιρία λοιπόν της ημέρας του Πατέρα θυμάμαι διάφορα περιστατικά από όλα εκείνα που ζήσαμε μαζί : Εκείνη τη μακρινή, μυθική σχεδόν, εποχή – ήμουν και δεν ήμουν πέντε χρονών – που έτρεχα να κρυφτώ στη ντουλάπα όταν σε άκουγα να βάζεις το κλειδί στην πόρτα γυρνώντας από τη δουλειά και εσύ με το που έμπαινες στο σπίτι έλεγες ‘ανθρωπινό κρέας μου μυρίζει’! Ακόμα κάνει κλικ το μυαλό μου όταν ακούω κλειδί να μπαίνει σε πόρτα…  Τις όμορφες Κυριακές των παιδικών μου χρόνων, που με έπαιρνες και πηγαίναμε μαζί βόλτες σε όλη την Αττική! Πότε στην Πάρνηθα, πότε στην Πλάκα, άλλοτε στο Νέο Φάληρο ή στον Πειραιά, ακόμα και στη Σαλαμίνα με το καραβάκι, έτσι για ημερήσια!  Καλοκαιρινά βράδια στο θέατρο σκιών στην Πλάκα για να δούμε Καραγκιόζη ή σε θερινούς κινηματογράφους...

Haiku poems

   Haiku is a traditional form of Japanese poetry, very structured and specifically disciplined.  Typically, a haiku focuses on a word trying to capture a moment, a colour or an emotional insight. It consists of three lines, the first and last comprising 5 syllables and the middle 7 syllables.  In my opinion, it is very indicative of the Japanese culture, attitude and mentality.  I tried to write some in Greek but it turned out to be awfully hard. We have way too large words with a lot of syllables. I found it easier in English, that’s why this article is in English. Before I proceed, here is a haiku in Greek : --------- Χάικου ελληνικό, αδύνατο να γίνει! τόσες συλλαβές… --------   Even though I did try to abide as much as I possibly could, probably I did not completely stick to the 5-7-5 rule. In any case, I could manage a few ones, which I present for you to peruse. I hope you will like them! Writing them was not very easy for me because though much I lik...