Χαλάνδρι - Σύνταγμα - Νέος Κόσμος

    Πώς γίνεται να έχουν περάσει τόσα χρόνια και όμως τίποτα να μην έχει αλλάξει?   Μην μου πείτε πως δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση γιατί δεν θα σας πιστέψω! Εγώ θα έλεγα πως είναι σαν ένα ρολόι του οποίου οι δείκτες είναι καταδικασμένοι να περιστρέφονται σε ένα μάταιο μαρτύριο ατέρμονης χρονικής παρέλευσης, τετμίζοντας σε μικρά – μικρά ανούσια τμήματα μια άχαρη και ατέλειωτη πέτρινη εποχή.     Ένα σπίτι όπου όλα παραμένουν ίδια˙ τα έπιπλα και οι συσκευές, τα χρώματα και τα κάδρα στους τοίχους, η ατμόσφαιρα. Ακόμα και αν δεν είναι ακριβώ ς ίδια, έχουν αλλάξει τόσο προοδευτικά που είναι σαν να μην έχει αλλάξει ποτέ τίποτα. Πώς είναι δυνατό όλος ο κόσμος να έχει αλλάξει τόσο πολύ αλλά το σπίτι εκείνο να έχει μείνει απαράλλαχτο?   Θα έλεγε κανείς ότι κάποιος μπορεί να αισθάνεται πως ο χρόνος φαίνεται να περνάει πιο αργά όταν τα πράγματα αλλάζουν συχνά και γρήγορα γύρω του, είναι όμως έτσι ή μήπως τελικά ισχύει το αντίστροφο?     Σκεφτείτε έν...