Χαλάνδρι - Σύνταγμα - Νέος Κόσμος

  Αυτή τη φορά θ α σας αφηγηθώ μια ιστοριούλα για ένα κοριτσάκι επάνω στο μεγάλο κουτί με τη φυτίνη. Πριν το κάνω όμως, θα ήθελα να παραβάλω τους στίχους του τραγουδιού από τα ‘80s «I’ll fly for you» που είχε βγάλει κάπου στη δεκαετία του ’80 το συγκρότημα Spandau Ballet: « Because I’ve nothing else for you, and just because it’s easier than the truth, if there is nothing else that I can do, I’ll fly for you ».     Πολλοί από εμάς ίσως να έχουμε αισθανθεί, ενδεχομένως και να υπήρξαμε όντως,  ανεπαρκείς ως προς το να ανταπεξέλθουμε ικανοποιητικά σε μια περίσταση της ζωής μας παρόλο που για εμάς ήταν σημαντική. Ίσως οι στίχοι αυτοί να μιλούν και σε κάποιους από εσάς που με διαβάζετε, έστω μόνο όσο αφορά σε μεμονωμένες περιστάσεις της ζωής σας. Άλλωστε, εμείς οι θνητοί είμαστε κάτω στη γη και ο Θεός ο Παντοδύναμος είναι ψηλά στον ουρανό, για να παραμείνω λίγο ακόμα στο πνεύμα του τραγουδιού.    Πάμε τώρα για την ιστοριούλα:     Ένα κοριτσάκι κάθεται...

   Tην προηγούμενη εβδομάδα σας παρέθεσα τις σκέψεις μου για την πραγματικότητα όπως την αντιλαμβανόμαστε εντός ενός μοναδικού συμπαντικού χωροχρονικού πλαισίου.  Ας πάμε τώρα σε μια άλλη παράμετρο της χωροχρονικής πραγματικότητας, αυτή των πολλαπλών διαστάσεων: Προφανώς τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές κάπου έχω απιθώσει τον απαυτό μου. Πως, όμως, μπορώ να είμαι βέβαιος ότι υπάρχει μια μοναδική χωρική διάσταση? Μου έχει μείνει στο μυαλό μια θεωρία του Πλάτωνα περί αρχετύπων. Έλεγε λοιπόν ότι καθετί που υπάρχει γύρω μας είναι ένα αντίγραφο – μια απομίμηση – ενός τέλειου αρχέτυπου. Άρα, είναι πιθανό ο κάθε ένας από εμάς που βρισκόμαστε σε αυτό τον κόσμο να μην αποτελεί παρά μια φθαρτή και ατελή απομίμηση - ένα κακέκτυπο ενός αρχέτυπου ιδεατού πλάσματος. Σε αυτό τον κόσμο, σε αυτή την πραγματικότητα, μπορεί να μην εμφανίζεται παρά μία έκφανση εκείνου του τέλειου και πλήρους πλάσματος το οποίο βρίσκεται σε κάποια άλλη διάσταση, ή πραγματικότητα, ή σύμπαν.   Μια ά...

  «Ε verything we call real is made of things that cannot be regarded as real », Niels Bohr (1885-1962, ατομικός φυσικός, πρωτοπόρος της κβαντικής μηχανικής)    Η αναζήτηση της αλήθειας, μιας απόλυτης αντικειμενικότητας που να καλύπτει τα πάντα και να τα εξηγεί ήταν πάντοτε για μένα μια νοητική περιπλάνηση. Μια Οδύσσεια, θα έλεγα. Από μικρό παιδί έπαιρνα το μικρό μου πλοιάριο ̇ τη νόησή μου, δηλαδή, και ξανοιγόμουν στα ανοιχτά μιας άξενης και παράξενης θάλασσας γεμάτης με μυστήρια και δυσεπίλυτα προβλήματα που σαν ξέρες ή ρουφήχτρες απειλούσαν να το βυθίσουν.    Θα με ρωτήσει κανείς, τι άκρη έβγαλα? Που με πήγε ταξίδι μου? Σε τι συμπεράσματα κατέληξα? Σε αυτά τα ερωτήματα δεν έχω να δώσω καμία απάντηση, προφανώς. Εδώ μεγάλα και καλόπλοα σκάφη, οι λαμπρές διάνοιες των χαρισματικών και σοφών φιλοσόφων και επιστημόνων από τις απαρχές της ανθρώπινης διανόησης έως και τις μέρες μας, δεν μπόρεσαν να βγάλουν ένα ικανοποιητικό πόρισμα έως τώρα. Τα μεγάλα τους πλοία, αν ...