42,195

 
  Χρόνια πολλά σε όλους(ες) σας αγαπητοί μου αναγνώστες! O τίτλος του σημερινού μου postαρίσματος είναι η απόσταση του μαραθώνιου σε χιλιόμετρα. 42 χιλιόμετρα και 195 μέτρα, για την ακρίβεια.
 
    Αφορμή για το αφήγημα αυτό στάθηκε ο μαραθώνιος της Μεσσήνης στον οποίο κατέβηκα την Κυριακή που μας πέρασε. Θα μου πείτε, εδώ πέρασε η 25^η Μαρτίου, ημέρα θρησκευτικής σημασίας και κυρίως της εθνεγερσίας μας και εσύ κάθεσαι και γράφεις για το μαραθώνιο που πήγες και έτρεξες, πως είναι δυνατό? Ε, να που είναι! Ας είμαστε καλά και θα πιάσω κάτι πιο επετειακό του χρόνου, που θα έχουμε γνωριστεί λίγο καλύτερα ενώ θα είναι πιο στρογγυλή και η επέτειος!
 
  Πίσω στους μαραθώνιους τώρα, και στην Ελλάδα διοργανώνονται κάμποσοι μαραθώνιοι. Εμβληματικότερος και φυσικά πολυπληθέστερος όλων δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από εκείνον της Αθήνας, ο οποίος διοργανώνεται συνήθως την πρώτη Κυριακή κάθε Νοεμβρίου και διαφημίζει το γεγονός ότι πατάει στην αυθεντική διαδρομή, κάτι εν μέρη αληθές αφού ο Φειδιππίδης το πήγε από Πεντέλη και όχι από Μεσόγεια για να φτάσει από το Μαραθώνα στην Αθήνα και να κομίσει το χαρμόσυνο γεγονός της νίκης των Αθηναίων. Οπωσδήποτε, περνάει από τον Τύμβο του Μαραθώνα – και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε, εγώ πάντως ανατριχιάζω λίγο όσες φορές έχω περάσει από εκεί – και τερματίζει στο Καλλιμάρμαρο, στο στάδιο που διοργανώθηκαν οι πρώτοι μοντέρνοι Ολυμπιακοί Αγώνες.
  Όλοι οι άλλοι μαραθώνιοι που διοργανώνονται σε άλλες πόλεις της Ελλάδας είναι εαρινοί. Από αυτούς παλαιότεροι είναι της Θεσσαλονίκης αλλά και της Μεσσήνης. Με το «φούντωμα» του δρομικού κινήματος η πίτα μεγάλωσε και ξεκίνησαν να διοργανώνονται και άλλοι μαραθώνιοι σε άλλες πόλεις, αλλά πάντοτε άνοιξη. Είναι δύσκολο να μπει κάποιος άλλος μαραθώνιος το φθινόπωρο στην Ελλάδα, αφού αυτός της Αθήνας είναι σε άλλο επίπεδο και η αποτυχία προδιαγράφεται βέβαιη.  Οι περισσότεροι μαραθώνιοι αγώνες συνοδεύονται και από αγώνες απόστασης 5χλμ ή 10χλμ.
 
  Έχω τρέξει κάμποσους μαραθώνιους από το 2012 και ένθεν. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των δεκαπέντε περίπου ετών που τρέχω συστηματικά, έχω ακούσει διάφορα ανακριβή, τα οποία θα ήθελα να βάλω σε μια τάξη και μια σειρά σε αυτό μου το άρθρο.
  Είναι προφανές ότι κάποιος που δεν τρέχει συστηματικά και δεν ασχολείται με το άθλημα δεν μπορεί να γνωρίζει πράγματα τα οποία είναι ωστόσο αυτονόητα σε ένα δρομέα και τα οποία θα ήθελα να βάλω σε μια σειρά στις αμέσως επόμενες αράδες.
 
  Ξεκινάμε λοιπόν από τα πιο θεμελιώδη:  Έτσι, κάποιος που έτρεξε τα 5χλμ ή τα 10χλμ στα πλαίσια του Μαραθώνιου της Αθήνας, ας πούμε, λέει ότι έτρεξε τον αγώνα των 5χλμ ή των 10χλμ και όχι το μαραθώνιο των 5χλμ ή των 10χλμ, όπως κατά καιρούς έχω ακούσει να λέγεται. Για να σας προλάβω, όχι, δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα ούτε και θίγονται υπολήψεις, είναι όμως λάθος. Είναι κάπως σαν να λέει κάποιος «από ανέκαθεν». Αν δεν σας πείθω – επειδή μου έχει τύχει και αυτό – προφανώς μπορείτε να το λέτε όπως θέλετε. Είναι, όμως, λανθασμένη αυτή η διατύπωση, να το ξέρετε!
  Η πλάκα είναι ότι την έχω διαβάσει και σε άρθρα, την έχω ακούσει και σε δελτίο ειδήσεων…
 
  Μπορώ να αντιληφθώ ότι για κάποιον ο οποίος δεν έχει τρέξει ποτέ ξανά στη ζωή του και σηκώθηκε για λίγο από τον καναπέ ίσα για να τρέξει το δεκάρι, επειδή ίσως έδινε δωρεάν συμμετοχές η εταιρία που δουλεύει και τον «έψησαν» οι συνάδελφοι, να του φάνηκε το δεκάρι πράγματι ως μαραθώνιος, αλλά αυτό είναι προφανώς κάτι το υποκειμενικό.
 
 Ένα άλλο fun fact είναι ότι όλοι – ανεξαιρέτως – οι μαραθώνιοι που διοργανώνονται σε κάθε μέρος του πλανήτη μας έχουν την ίδια ακριβώς απόσταση. Ναι, καλά μαντέψατε, εκείνα τα 42.195 μέτρα που ανέφερα προηγουμένως!
Σε κάθε αστικό λαϊκό μαραθώνιο, η απόσταση είναι fixed˙ τυποποιημένη, μετρημένη και πιστοποιημένη από την σχετική αρμόδια Επιτροπή και επίσης αποτελεί την Ολυμπιακή μαραθώνια απόσταση. Όλοι οι χρόνοι που μπορεί να έχετε ακούσει να γίνονται κατά καιρούς έχουν γίνει επί αυτής της ρητής και συγκεκριμένης απόστασης και ακριβώς για αυτό το λόγο μπορούν να είναι συγκρίσιμοι.
  Ακόμα, λέμε ότι ο μαραθώνιος της Αθήνας είναι ίσως ο δυσκολότερος ασφάλτινος και αυτό είναι κάτι που ισχύει πράγματι. Αν όχι «ο δυσκολότερος», οπωσδήποτε πρέπει να συγκαταλέγεται στους πιο δύσκολους, αλλά η δυσκολία του δεν έγκειται στο ότι έχει μακρύτερη απόσταση αλλά σε εκείνο το εφιαλτικά ανηφορικό κομμάτι του καθώς διασχίζουμε το Πικέρμι και την Παλλήνη. Δεν είναι καμιά «φανταχτερά» κοφτή ανηφόρα, παρά μόνο μια ήπια ανωφέρεια, η οποία όμως τραβάει για 17 περίπου χιλιόμετρα. Όσοι την έχετε διαβεί ξέρετε πολύ καλά για τι χρησιμοποιώ τη λέξη «εφιαλτική». Οι υπόλοιποι που δεν την έχετε τρέξει, απλά πάρτε το όπως το λέω!
 
  ‘Εχοντας πλέον ξεκαθαρίσει και αποσαφηνίσει ότι λέγοντας «μαραθώνιο» εννοούμε ρητά και αποκλειστικά την απόσταση των 42,195χλμ, να σχολιάσω ότι η απόσταση αυτή δεν καθορίστηκε από τα αρχαία χρόνια, όπως ίσως θα περίμενε κανείς σκεπτόμενος τον Φειδιππίδη και λαμβάνοντας υπόψη του τις αρχαίες καταβολές του μαραθώνιου, αλλά καθορίστηκε και οριστικοποιήθηκε εκατό μόλις χρόνια πριν τις μέρες μας και συγκεκριμένα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες που έγιναν στο Λονδίνο το 1908. Μάλιστα, αποτελεί την απόσταση από τα ανάκτορα του Windsor έως το γήπεδο όπου θα τερμάτιζαν τότε οι μαραθωνοδρόμοι συν μια στροφή εντός του γηπέδου για το χειροκρότημα. Η εν λόγω απόσταση οριστικοποιήθηκε το 1924 στους Ολυμπιακούς του Παρισίου και έκτοτε παγιώθηκε.
  Άρα, υπό μια έννοια, πολύ συγκεκριμένη μάλιστα, η απόσταση αυτή είναι καθορισμένη κατά έναν τρόπο που κάλλιστα κανείς θα τον έλεγε ως και αυθαίρετο. Από την άλλη, δεν υπήρχε αντίστοιχο αγώνισμα κατά την αρχαιότητα, οπότε κάποια συγκεκριμένη απόσταση θα έπρεπε να οριστικοποιηθεί και να καθιερωθεί προκειμένου για να μπορεί να ενταχθεί ο μαραθώνιος στους μοντέρνους Ολυμπιακούς Αγώνες. Βλέπετε, οι αρχαίοι Έλληνες – και οι Ίνκας και πολλοί άλλοι αρχαίοι λαοί, φαντάζομαι – είχαν δρομείς μεγάλων αποστάσεων τους οποίους επιφόρτιζαν με τη μεταφορά μηνυμάτων από την μια πόλη στην άλλη.
 
  Όσο και αν σας φανεί παράξενο και απίστευτο, ένας προπονημένος άνθρωπος τρέχοντας αδιάκοπα έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να ολοκληρώσει, και μάλιστα σε καλύτερο χρόνο, μια απόσταση της τάξεως των 100χλμ ή και μεγαλύτερη από όσες έχει ένα άλογο.

  Ψάξτε το αν δεν με πιστεύετε!